بوی کتاب

چند شب گذشته با یکی از دوستانم ( امیر ) جهت بحث و گفتگو پیرامون مسئله ای تصمیم گرفتیم اندکی خیابان گردی کنیم ( با ماشین و حدودا ساعت 12 ) . نزدیک پارک شهر با صحنه ای جالب روبرو شدیم . صحنه ای که باعث شد رشته کلام را کاملا رها کنم .                                                                                                             

انبوهی کتاب که با چینشی نامنظم و بدون رعایت عنوان بر روی پیاده رو ریخته شده بود . ماشین را پارک کردیم و برای اینکه از قافله عقب نمانم خودم را به کتاب ها رساندم . در پست های قبلی از علاقه شدیدم به کتاب برایتان نوشته ام .                                                                                                                                                                                               

فرقی نمی کند کجا باشد ؟ از یک مغازه یا یک پیاده رو و یا وسط یک پل هوایی . به دنبال یک کتاب خاص باشم یا نه . از کنار دست فروشی های کتاب که رد می شوم دلم می خواهد بایستم و کتاب ها را تماشا کنم . شاید بتوانم در میان آنها کتاب هایی که چاپ نمی شوند یا نسخه قدیمی یک رمان را پیدا کنم و برای حس نوستالژیکیش هم که شده نسخه قدیمی کتابی را بخرم.  اما متاسفانه آن شب اکثر کتاب ها درسی و تکراری بودند ؛البته موفق شدم سه کتاب خوب آن هم با قیمتی ناچیز بخرم .                                                                                                                                                           .                                                                                                                                                                   امیر چون از جستجوی من در میان آن همه کتاب خسته شده بود می خواست من را از خرید کتاب منصرف کند و می گفت تا کتاب های الکترونیکی هستند و تو می توانی هر کتابی را که بخواهی بخوانی دیگر چرا به دنبال کتاب های سنتی هستی ؟                                                                                                                                                                               

ولی من هنوز دوست دارم که کتاب را بگیرم بالا یا زیر سرم و بتوانم راحت آن را جابجا کنم . هنوز عاشق بوی کتابم و دوست دارم صفحه ها را با دست ورق بزنم ( با آب دهان تر کنم و بروم صفحه بعد) . به همین دلیل است که هنوز کتاب های سنتی را ترجیح می دهم .                                            

دکترای افتخاری عمران

برخی افراد جامعه که تعداد آنها در کشورمان کم نیست سر جای اصلی خود قرار ندارند .نمونه یکی از این افراد ،مادر گرامی بنده است که دارای استعدادهای فراوان بالقوه و بالفعل می باشند ( بزنم به تخته).                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                

یکی از آنها داشتن ایده های جالب در ساخت و ساز و تغییر دکوراسیون منزل است . البته متاسفانه ایشان استعداد خود را فقط در منزل ما به معرض نمایش می گذارد .                                                                                                                                                                  

بنده از زمانیکه به یاد می آورم تا همین الآن الآن که شما در حال خواندن این پست هستید درگیر اجرای برنامه های عمرانی مادر در منزل هستیم . ایشان هر چند وقت یکبار پس از متقاعد کردن خانواده و با دلایل خاص خودشان تصمیم می گیرند که یک حالی به ساختمان بدهند. مثلا فلان دیوار را برداشته و جای دیگری گذاشته شود یا مثلا آشپزخانه برود به جای یکی از اتاق خواب ها یا اصلا طبقه پایین با بالا به صورت خاصی متصل شود و ...                                                                                                                                                                           

بعد از اینکه دیگر آن خانه نتوانست انتظار مهندس ( مادر ) را فراهم آورد می باسیت خانه را فروخته و به خانه جدیدی نقل مکان کنیم . خوشبختانه قدمت سکونت در منزل کنونی نسبت به خانه های پیشین بیشتر شده ( 5 سال ) که شاید این به خاطر بالا رفتن سن ایشان باشد (18 ساله ) یا اینکه منزل کنونی پتانسیل و جای مانور زیادی برای طرح های عمرانی مادر دارد .                                                                                        

به همین خاطر به صورت خودجوش و بدون گذراندن مراحل آکادمیک به درجه دکترا در رشته مهندسی عمران نایل شده اند .                                                                                                                                                                                                                         

در این ماه مبارک از خدا می خواهم که پروژه بعدی مادر ، حداقل دو یا سه سال دیگر اجرا شود چون دیگر از دیدن گچ ، سیمان ، شاقول ، شلوار کردی بناها که مجهز به انواع هواکش هستند و حکم فن را برای پایین تنه ایفا می کند و دیگر مسائلی که به نوعی به بنایی مربوط می شود خسته شده ااااااممم.