آدمهایی سر راهتان قرار می گیرند که سمی اند ...که آرام آرام درونتان رخنه می کنند و تمام زندگیتان را نابود می کنند . آدمهایی از جنس دو رویی ، از جنس تملق که حرف و عملشان از زمین تا آسمان فاصله دارد . که ماسک مهربانی جلوی صورت می گیرند و خنجر را در پشت نگه می دارند . که از هر آدمی تکه ای از خصوصی ترینشان را جدا می کنند و در معرض دید عموم می گذارند . 

از آنچه فکر می کنید به شما نزدیکترند... 

احتیاط کنید...

اردیبهشت

اردیبهشت را می شود آرام آرام عاشقی کرد ... 

اردیبهشت را می شود آرام آرام مرد... ! 

به من باشد می گویم هیچ عشقی نباید در اردیبهشت تمام شود . 

هیچ دلی نباید در اردیبهشت بگیرد ، تنگ شود ... 

اصلا اردیبهشت را باید دوباره از نو عاشق شد... ! 

بهار باید اول جاده دل بستن ها باشد ، اول عاشقی کردن ها ... 

آن زمان که دلت و احساست بنفش ملایم است و دنیا مثل رنگین کمان چند رنگ عشوه میاید و چشمک می زند ؛ اردیبهشت را باید روی دور آهسته زندگی گذاشت و زندگی کرد ... 

اردیبهشت را باید از پشت تمام شال های نخی رنگی به تماشا نشست ... 

ملایم آرام یواش... 

دقیقا یواش ...