ویرگول ،

سلام...

بیست و پنج سال پیش در 18 تیر ماه  سال 1365 ، اگر اشتباه نکنم ساعت 10:30 شب پا در این کره خاکی گذاشتم .

تمام بچه هایی که در اون شب به دنیا اومدن دختر بودن و تنها پسری که به دنیا اومد من بودم . قرار بود اسم من آرش باشه اما با خوابی که مادرم شب قبل از تولدم دیده بود اسم زیبای علی رو بر روی من گذاشتن. خدا به من برادری نداد و شدم تنها پسر خانواده البته دوستانی دارم که از برادر به من نزدیک تر هستن . به قول موریس مترلینگ : ما در انتخاب برادر نقشی نداریم ، اما دوست برادریست که خودمان آن را انتخاب کرده ایم .

از طرفی هم من تنها ادامه دهنده نسل ایمانی هستم البته از طرف پدر بزرگ خدا بیامرزم چون عموهای عزیزم پسری ندارند .

کلا من از کسی انتظار ندارم که تاریخ تولم رو به یاد داشته باشه ؛ ولی  شنیدن یک تبریک ساده از کسی که شاید یک بار تازه اون هم نه از زبون خودت ، امروز رو به یادش بوده خیلی لذت بخشه . این پست رو به خاطر عزیزانی نوشتم که امروز به یادم بودن حتی با یک اس ام اس . ممنونم ازتون و دوستتون دارم .